หูดหงอนไก่ โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ที่ต้องระวัง!

โรค หูดหงอนไก่ หรือ (Genital warts , Condyloma acuminata) คือ โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ที่เกิดจากเชื้อไวรัสชนิดหนึ่งโดยลักษณะอาการของโรคคือ มีติ่งเนื้อขรุขระคล้ายหงอนไก่ ขึ้นบริเวณอวัยวะเพศหรือทวารหนัก เป็นโรคที่พบได้ทั้งในเพศชายและเพศหญิงในช่วงอายุระหว่าง 16-30 ปี ซึ่งในปัจจุบันโรคหูดหงอนไก่พบในเพศหญิงมากกว่าเพศชาย

อาการของโรคหูดหงอนไก่เป็นอย่างไร

อาการของผู้ที่ติดโรคหูดหงอนไก่หากมีภูมิคุ้มกันแข็งแรงจะไม่แสดงอาการใดๆเลย ไปจนถึงมีติ่งเนื้อ ลักษณะคล้ายดอกกะล่ำปลีขึ้นอย่างชัดเจนตามบริเวณ อวัยวะเพศ ช่องคลอด ทวารหนัก ท่อปัสสาวะ หรือบริเวณง่ามขา โดยที่ผู้ป่วย 1 รายอาจพบรอยโรคในหลายๆ ตำแหน่งได้ ลักษณะของรอยโรคที่เกิดขึ้นแบ่งเป็น 3 กรณีหลักๆ คือ รอยโรคจะหายไปเอง รอยโรคจะอยู่เหมือนเดิม และรอยโรคจะขยายเพิ่มขึ้น ซึ่งขนาดและการเรียงตัวของหูดอาจแตกต่างกันไป ส่งผลให้ผู้ติดเชื้ออาจเกิดความสับสนเพราะมีอาการคล้ายกับโรคซิฟิลิส โรคหูดข้าวสุก หรือโรคผิวหนังชนิดอื่นๆ ซึ่งส่วนใหญ่โรคหูดหงอนไก่จะไม่มีอาการเจ็บหรือระคายเคืองแต่อย่างใด เว้นแต่ในผู้ป่วยส่วนน้อยเท่านั้นที่อาจมีอาการคันอย่างรุนแรง แสบร้อน มีเลือดออกจากบริเวณแผล

สาเหตุของโรคหูดหงอนไก่

หูดหงอนไก่เกิดจากเชื้อไวรัสที่ชื่อว่า Human Papillomavirus หรือ HPV ซึ่งในปัจจุบันพบไวรัสชนิดนี้มากกว่า 200 สายพันธุ์ย่อย โดยเชื้อที่ทำให้เกิดโรคหูดหงอนไก่มากถึง 90% คือสายพันธ์ุ 6 และ 11 เมื่อร่างกายของผู้ป่วยได้รับเชื้อไวรัส HPV เข้าร่างกาย จะใช้ระยะเวลาโดยเฉลี่ยประมาณ 3 เดือนในการแบ่งตัวเข้าสู่เซลล์ชั้นล่างสุดของเยื่อบุ จนเกิดการเปลี่ยนรูปร่างเป็นติ่งเนื้องอกขึ้นมาให้เห็นได้ชัดเจน และโดยปกติแล้วผู้ที่เป็นโรคหูดหงอนไก่ประมาณร้อยละ 80% จะสามารถหายเองได้ภายใน 2 ปี แต่ในผู้ป่วยที่มีภูมิต้านทานอ่อนแอหรือส่วนน้อยของผู้ป่วยทั้งหมดที่ร่างกายจะเกิดเป็นรอยโรคเรื้อรัง

ปัจจัยเสี่ยงที่ก่อให้เกิดการติดต่อของโรค

  • การมีเพศสัมพันธ์กับผู้ที่มีเชื้อไวรัสโรคหูดหงอนไก่

  • พฤติกรรมการเปลี่ยนคู่นอนบ่อย

  • มีเพศสัมพันธ์โดยไม่สวมถุงยางอนามัย

  • ผู้ที่มีภาวะภูมิคุ้มกันต่ำ

  • มีกิจกรรมทางเพศอื่น ๆ ที่ไม่ปลอดภัย

  • การติดต่อจากแม่ไปสู่ลูกในระหว่างการคลอด

ตำแหน่งที่พบรอยโรคหูดหงอนไก่

เชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดโรคหูดหงอนไก่มักขึ้นในบริเวณร่างกายที่มีเนื้อเยื่อเมือก เนื่องจากเป็นบริเวณที่อับชื้นและอุ่น ซึ่งผู้หญิงจะพบมากที่ปากช่องคลอด ปากมดลูก ผนังช่องคลอด ทวารหนัก รวมถึงบริเวณฝีเย็บ ส่วนในผู้ชายมักพบบริเวณใต้หนังหุ้มปลายอวัยวะเพศ รูเปิดท่อปัสสาวะ เส้นสองสลึง และบริเวณรอบทวารหนักในผู้ที่มีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก

และตำแหน่งที่พบรอยโรคในทารกที่ผ่านการคลอดทางช่องคลอดมารดาที่เป็นโรคหูดหงอนไก่ จะมีเป็นหูดหงอนไก่ที่หลอดลม อาจมีอาการเสียงแหบและเกิดการอุดกั้นของกล่องเสียงได้

การตรวจวินิจฉัยโรคหูดหงอนไก่

การตรวจวินิจฉัยโรคหูดหงอนไก่นั้น แพทย์จะเริ่มต้นด้วยการตรวจบริเวณรอยโรคที่มองเห็นได้ชัดเจน หากไม่แน่ชัดแพทย์จะทำการตรวจชิ้นเนื้อบริเวณรอยโรคด้วยการตรวจทางพยาธิวิทยาโดยการใช้กรดอะซิติกเพื่อสร้างปฏิกิริยาให้หูดมีสีซีดจากลงจากเดิม และตรวจด้วยการเก็บตัวอย่างเชื้อเพื่อทำการระบุเชื้อ ซึ่งในกรณีที่ผลตรวจพบว่าผู้ป่วยเป็นโรคหูดหงอนไก่แน่ชัดแล้ว แพทย์จะแนะนำให้ผู้ป่วยตรวจหาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่นๆร่วมด้วย เพื่อหาแนวทางในการรักษาได้อย่างเหมาะสม

การรักษาหูดหงอนไก่

โรคหูดหงอนไก่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ดังนั้นในการรักษาโรคนี้เพื่อให้ผู้ป่วยคลายความกังวลเกี่ยวกับรอยโรค และบรรเทาอาการของรอยโรคให้จางหายเท่านั้น ซึ่งโรคหูดหงอนไก่มีวิธีการรักษาที่หลากหลายขึ้นอยู่กับลักษณะอาการและการวินิจฉัยของแพทย์ เช่น กรณีที่ผู้ป่วยมีรอยโรคไม่ใหญ่มาก แพทย์จะเลือกใช้ยาชนิดทาเพื่อบรรเทาอาการ เช่น ยาชนิดทา Podophyllin ชนิด 25% , ยาชนิดทา Podofilox ชนิด 0.5% , ยาชนิดทา Imiquimod cream ชนิด 5% , ยาชนิดทา Trichloroacetic Acid หรือ TCA ชนิด 50-70% และกรณีที่หูดมีขนาดใหญ่แพทย์จะรักษาโดยการจี้ด้วยไฟฟ้า หรือ Electrocauterization , การจี้ด้วยความเย็น หรือ Cryotherapy , การขูดเนื้องอก หรือ Curettage , การผ่าตัด หรือ Surgical excision โดยจากสถิติพบว่าผู้ป่วยโรคหูดหงอนไก่มากกว่า 50% มีโอกาสเกิดโรคซ้ำในช่วง 6 เดือนแรกหลังสิ้นสุดการรักษา ซึ่งเกิดจากเชื้อที่คงเหลืออยู่ในร่างกายและจากการติดเชื้อซ้ำ

การป้องกันโรคหูดหงอนไก่

ปัจจุบันโรคหูดหงอนไก่ยังไม่มียาที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันได้ 100% ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดในการป้องกันการติดเชื้อ จึงต้องหลีกเลี่ยงโอกาสเสี่ยงในการติดเชื้อ HPV ด้วยวิธีเดียวกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่นๆ ดังต่อไปนี้

ป้องกันโรคด้วยการปฏิบัติตัว

  • การสวมถุงยางอนามัยทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์ 

  • หลีกเลี่ยงการใช้อุปกรณ์ทางเพศร่วมกับผู้อื่น

  • หลีกเลี่ยงการมีสัมพันธ์กับผู้ที่มีแผลบริเวณอวัยวะเพศ

  • ไม่ควรเปลี่ยนคู่นอนบ่อย

  • หลีกเลี่ยงการมีสัมผัสกับผู้เป็นโรคหูดหงอนไก่

  • รักษาความสะอาดบริเวณ ทวารหนัก อวัยวะเพศ มุมอับชื้นต่าง ๆ ภายในร่างกาย

  • ตรวจเอชไอวี และโรคติดต่อเป็นประจำ

ป้องกันโรคด้วยการฉีดวัคซีน

  • วัคซีนการ์ดาซิล (Gardasil)

    • ป้องกันเชื้อไวรัส HPV สายพันธุ์ที่เป็นสาเหตุของโรคหูดหงอนไก่ได้  90% 

    • ป้องกันไวรัส HPV สายพันธุ์ที่เป็นสาเหตุของมะเร็งปากมดลูกได้ 70%

  • วัคซีนเซอร์วาริก (Cervarix) 

    • ป้องกันไวรัส HPV สายพันธุ์ที่เป็นสาเหตุของมะเร็งปากมดลูก

ภาวะแทรกซ้อนของโรคหูดหงอนไก่

ผู้ป่วยโรคหูดหงอนไก่มีความเสี่ยงที่เชื้อไวรัสในร่างกาย จะพัฒนาไปสู่การเกิดโรคมะเร็งชนิดต่างๆ ได้ง่ายขึ้น เช่น มะเร็งองคชาต มะเร็งทวารหนัก มะเร็งช่องคลอด มะเร็งบริเวณแคมใหญ่ มะเร็งในคอหอย โดยโรคแทรกซ้อนดังกล่าวล้วนเกี่ยวข้องกับการดื่มแอลกอฮอล์และการสูบบุหรี่ รวมถึงกรณีเพศหญิงที่มีหูดหงอนไก่ขนาดใหญ่ระหว่างการตั้งครรภ์ อาจส่งผลให้รอยแผลขัดขวางการคลอดจนแพทย์ต้องใช้วิธีการผ่าคลอดแทน

การดูแลตนเองระหว่างการรักษาหูดหงอนไก่

  • งดมีเพศสัมพันธ์ในระหว่างการรักษา

  • เข้ารับการรักษาตามระยะเวลาที่แพทย์กำหนดอย่างเคร่งครัด

  • หมั่นรักษาสุขอนามัยร่างกายและบริเวณที่พบรอยโรค

  • หลีกเลี่ยงพฤติกรรมที่เสี่ยงต่อการแพร่เชื้อให้กับผู้อื่น

  • หลีกเลี่ยงพฤติกรรมที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น สูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอ

  • ควรรีบพบแพทย์ทันที หากมีอาการผิดปกติ หรือ มีอาการรุนแรงมากขึ้น

  • ควรให้คู่นอนทำการตรวจรักษาร่วมด้วยเพื่อป้องกันการติดเชื้อซ้ำ

บทความเกี่ยวกับหูดหงอนไก่

The Love Foundation campaigns for sexual health awareness and understanding. We believe that everyone is equally valuable and are able to create change in the fight against HIV stigma, regardless of HIV status.

Contact us

Address: 150/4 Moo 1 Nongpakhrang Muang Chiangmai
Emal : team@lovefoundation.or.th

Line : @lovefoundation

  • Facebook
  • Twitter
  • YouTube